Jeśli sygnały będą posiadały fazy przeciwne, to zapis będzie taki sam jak w przypadku zapisu monofonicznego wgłębnego. Jeżeli w którymś z kanałów nie ma sygnału w zapisie stereofonicznym jedna ścianka rowka może być niemodulowana.
Znając powyższe zasady można posługując się szkłem powiększającym rozpoznać rodzaj zapisu. Zapis monofoniczny posiada rowek jednakowo szeroki na całej swojej długości, natomiast rowek stereofoniczny, który zmienia swoją szerokość, rozpoznaje się po nierówno-ległym przebiegu linii zarysu ścianek.
Wreszcie etykieta. Jest ona źródłem podstawowych wiadomości o płycie. Minimum zawartych na niej danych określana jest również przepisem. Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej. I tak, na etykiecie muszą się znaleźć:
- dane techniczne, które obejmują prędkość obrotową i rodzaj rowka,
- dane ogólne, które zawierają: nazwę wytwórni, tytuł utworu, nazwiska autorów tekstu, muzyki i wykonawców, numer i symbol płyty (w przypadku płyt długogrających) lub numer nagrania (w przypadku singli) oraz czas trwania poszczególnych utworów. Na etykietach płyt spotyka się również inne dane także bardzo
przydatne w pracy prezentera. Są nimi: nazwisko aranżera, producenta, tytuł płyty długogrąjącej, z której pochodzi utwór (w przypadku singli), czas trwania wstępu (informacja bardzo ważna dla prezentera, podana w postaci słówka „intro" i następującej po nim liczbie wyrażającej w sekundach czas trwania wstępu), kraj produkcji, symbol agencji chroniącej prawa autorskie i agencji, do której należy prawo do publikacji, oznaczenie strony płyty", czy dodatkowe informacje o wykonawcach. Czasami umieszcza się bardzo zaskakujące informacje,
na przykład w wypadku dwu braci Bachman, grających na gitarach w grupie „Bachman-Turner Overdrive" wytwórnia „Mercury", vy-dająca ich płyty podaje, który z gitarzystów gra z lewej, a który z pia-wej strony słuchacza.
Angielski korepetycje | Księgarnia internetowa | zakłady bukmacherskie
|